Κατερίνα Μάστορα
Το άκρως προκλητικό πάντως είναι πως αποφασίζουν να ανοίξουν τα λεγόμενα «κλειστά επαγγέλματα» εκείνοι που ασκούν το πλέον... κλειστό επάγγελμα στη χώρα, αυτό του βουλευτή. Εκείνοι που αποτελούν μια ιδιότυπη φατρία και αποφασίζουν για τις τύχες όλων των υπολοίπων ζητούν τομές σε όλους τους άλλους κλάδους πλην του δικού τους.
Γιατί υπάρχει πιο κλειστό επάγγελμα από αυτό του βουλευτή; Εκεί που βασιλεύει η οικογενειοκρατία. Εκεί που η έδρα μεταφέρεται τρόπο τινά «κληρονομικώ δικαίω». Εκεί που ανακηρύσσονται εθνοσωτήρες τα παιδιά ή τα ανίψια των δεινοσαύρων της πολιτικής. Εκεί που αν δεν έχεις «διασυνδέσεις», δεν έχεις και μέλλον. Εκεί που αν δεν έχεις κολλήσει κομματικά ένσημα δεν τολμάς να έχεις φιλοδοξίες. Εκεί που αν δεν έχεις κολλήσει αφίσες για το κόμμα δεν έχεις περάσει τις εξετάσεις. Εκεί που αν δεν υπάρξεις συνδικαλιστής με ταμπέλα δεν έχεις ελπίδες για βουλευτική καριέρα.
Οι ίδιοι οι βουλευτές έχουν περιχαρακώσει τόσο πολύ το... επάγγελμα τους ώστε να μην μπορεί να εισέλθει σε αυτό κανείς, αν δεν πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις. Οποιοσδήποτε άλλος απορρίπτεται αμέσως γιατί απλούστατα ως ικανός απειλεί τους ανίκανους. Η λογική του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων είναι η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Μπορεί να ισχύσει κάτι τέτοιο στο όχι απλώς κλειστό, αλλά διπλοαμπαρωμένο, επάγγελμα του βουλευτή; Ασφαλώς και όχι... Εκεί οι περισσότερες θέσεις είναι καπαρωμένες. Εκεί έχεις πιθανότητες να συνεχίσεις μόνο αν είσαι ανεπάγγελτος ή αδρανής. Τους δουλευταράδες τους καταπίνει το σύστημα γιατί «χαλάνε την πιάτσα».
Για τους ανθρώπους που έχουν θητεύσει στην αγορά, που έχουν λιώσει τα παντελόνια τους στα θρανία, που έχουν εμπειρία διοίκησης, για αυτούς δηλαδή που μπορούν να προσφέρουν υπάρχουν δύο λύσεις: ή συμβιβάζονται με τη νοσηρή κατάσταση του επαγγέλματος του βουλευτή προκειμένου να απολαμβάνουν τα ευεργετήματα της θέσης ή τα βροντάνε μια ώρα αρχύτερα και επιστρέφουν εκεί που ανήκουν, δηλ. στην αγορά εργασίας, η οποία μπορεί να είναι σκληρή, άδικη ορισμένες φορές, αλλά δεν είναι κλειστή.
Ο πολίτης λοιπόν βαρέθηκε αυτούς που εμφανίζονται ως οι ιεροεξεταστές των άλλων ειδικοτήτων να επιχειρούν την υποτιθέμενη κάθαρση σε όλους τους άλλους επαγγελματικούς χώρους πλην του δικού τους. Η πλέον ανειδίκευτη... ειδικότητα είναι αυτή του βουλευτή και οι εκπρόσωποι' μας στο Κοινοβούλιο το αποδεικνύουν συνεχώς.
Ρήμαξε αυτός ο τόπος επειδή ποτέ το επάγγελμα του βουλευτή δεν άνοιξε ποτέ όλα αυτά τα χρόνια. Τα ίδια και τα ίδια ονόματα από τα βάθη της σύγχρονης ελλληνική ιστορίας μέχρι σήμερα πρωταγωνιστούν στην κακοσκηνοθετημένη παράσταση που στήνεται στον υποτιθέμενο «ναό της Δημοκρατίας». Ο τόπος όμως έχει ανάγκη από νέα πρόσωπα. Βαρέθηκε τους καρεκλοκένταυρους δήθεν υπηρέτες του, που τον έχουν χαντακώσει πολλάκις. Απαίδευτοι, ανειδίκευτοι, ανεπάγγελτοι βουλευτές, με μοναδικό εφόδιο το επίθετο τους ή τη συγγενική σχέση με κάποιον εκλεγμένο. Ένα σύστημα που ντροπιάζει τον Έλληνα ο οποίος εφηύρε τη Δημοκρατία. Ένα σύστημα που εξευτελίζει κάθε έννοια αυτής.
Η πατρίδα διέρχεται ίσως την κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας της. Η χρεοκοπία μας απειλεί παρά τα μαγειρέματα των εκάστοτε κυβερνώντων. Επομένως, είναι ανάγκη να βγουν μπροστά οι εκλεκτοί. Οι άξιοι. Κι από αυτούς ελάχιστοι βρίσκονται σήμερα στο Κοινοβούλιο. Και δεν φτάνει που οι εθνοπατέρες έχουν μετατρέψει το επάγγελμα τους σε απολύτως κλειστό, αμείβονται και πλουσιοπάροχα για να μας γεμίζουν ΘΑ και να μας πουλάν φύκια και μεταξωτές κορδέλες. Δεν φτάνει επίσης που ασκούν το πιο κλειστό και καλοπληρωμένο επάγγελμα, έχουν και τη συνήθεια να κάνουν και κοπάνες από τη Βουλή. Φιλότιμο μηδέν...
Το ελάττωμα του συστήματος σχετικά με το επάγγελμα του βουλευτή δεν είναι όμως μονάχα ότι αυτό είναι κλειστό. Πιο κλειστά ακόμη και από το επάγγελμα του βουλευτή είναι τα μυαλά όσων το ασκούν. Τόσο κλειστά που έχουν καταδικάσει τη χώρα στη χειρότερη δουλεία, οι μεν με τα μέτρα που ψηφίζουν, και οι δε με την ανοχή και την ανικανότητα τους.
Κλείνοντας η στήλη επανέρχεται για πολλοστή φορά στην πάγια θέση της. Λιγότεροι βουλευτές. Ιδιαίτερα ευχάριστο πάντως είναι πως η θέση αυτή βρίσκει ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές, καθώς μετά τον πρόεδρο της ΝΔ, ο οποίος ταυτίστηκε πλήρως πρόσφατα με την πρόταση μας, πριν από λίγες μέρες σε συνέντευξη του και ο υπουργός Υποδομών Δημ. Ρέππας συμφώνησε για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών. Ας ελπίσουμε πως θα ακολουθήσουν κι άλλοι... περισσότερο σταθεροί!!!!!!!
Η δια μονομερούς δηλώσεως δημιουργία της κυπριακής (ΑΟΖ) το 2004 από τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ήταν πραγματικά ηγετική κίνηση. Αν και η Τουρκία διεμαρτυρύθη, η απόφαση έγινε αμέσως αποδεκτή και από την ΕΕ και από τις ΗΠΑ. Επανειλημμένες προσεγγίσεις του όμως προς την Ελληνική πλευρά, να οριοθετήσει μαζί με την Κύπρο την ΑΟΖ, του έμειναν αναπάντητες. Η πρόσφατη απόφαση της μεγαλονήσου να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το Ισραήλ δεν αφήνειπλέον καμία δικαιολογία στην Ελλάδα να μην ασκήσει τα νόμιμα δικαιωματά της.
Ανήμερα των Χριστουγέννων η ψευδοαστυνομία των κατεχομένων τα έβαλε με τους εγκλωβισμένους στο Ριζοκάρπασο: εισέβαλε στον ΙΝ του Αγίου Συνεσίου, διέκοψε τη Θεία Λειτουργία, έβγαλε έξω τους πιστούς, υποχρέωσε τον ιερέα να βγάλει τα άμφιά του και σφράγισε την εκκλησία. Σημειωτέον ότι αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά από το 1974, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει... Και οι τουρκοκύπριοι κλιμάκωσαν τις προκλήσεις τους: προσπάθησαν να αποτρέψουν τον ιερέα της Αγίας Κυριακής, από το να λειτουργήσει. Τα ίδια και με τον ιερέα της Αγίας Τριάδας Γιαλλούσης: τον εμπόδισαν να μεταβεί στην εκκλησία για να τελέσει την θεία λειτουργία των Χριστουγέννων!
Την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Δημητσάνας, το κατάμεστο από τον λαό και τους άρχοντες, ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας με αρκετούς ιερείς και μοναχούς έκανε την ορκομωσία του νέου Δημάρχου Γορτυνίας κ. Ιωάννου Γιαννοπούλου.
