Η Συμφωνία της Βάρκιζας

Του Σταθη Ν. Καλυβα*

Τα Δεκεμβριανά, όπως πέρασε στην ιστορία η στρατιωτική σύρραξη του ΚΚΕ με τους συνασπισμένους αντιπάλους του, ξεκίνησαν στις 3 Δεκεμβρίου 1944 και έληξαν με συντριπτική ήττα των κομμουνιστών στη μάχη της Αθήνας. Η λήξη των εχθροπραξιών επισφραγίστηκε με την ανακωχή της 10ης Ιανουαρίου 1945, ενώ, ένα μήνα αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου υπεγράφη η Συμφωνία της Βάρκιζας, η οποία καθόριζε τους όρους μετάβασης στο μεταπολεμικό πολιτικό καθεστώς

Τη Συμφωνία της Βάρκιζας αποτελούσαν εννέα άρθρα. Το πρώτο προέβλεπε τη δημιουργία μιας δημοκρατικής πολιτείας με πλήρεις ατομικές ελευθερίες, το δεύτερο την άρση του στρατιωτικού νόμου, το τρίτο την αμνήστευση των πολιτικών αδικημάτων που πραγματοποιήθηκαν μετά τις 3 Δεκεμβρίου 1944 (αλλά με την εξαίρεση των κοινών αδικημάτων), το τέταρτο την πλήρη απελευθέρωση των συλληφθέντων από τον ΕΛΑΣ, τον πέμπτο τη δημιουργία ενός νέου Εθνικού Στρατού, το έκτο την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και τον πλήρη αφοπλισμό του, το έβδομο την εκκαθάριση των δημοσίων υπηρεσιών, το όγδοο την αντίστοιχη εκκαθάριση σωμάτων ασφαλείας και, τέλος, το ένατο, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το πολιτειακό, και εκλογών με συμμετοχή διεθνών παρατηρητών. Η ορθή εφαρμογή της Συμφωνίας της Βάρκιζας θα οδηγούσε σε μια δημοκρατική και ειρηνική Ελλάδα. Οπως γνωρίζουμε όμως, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά: ένας νέος εμφύλιος και μια καχεκτική δημοκρατία.

Το ερώτημα αν ο εμφύλιος πόλεμος του 1946-49 ήταν αναπόφευκτος ή αν η Βάρκιζα υπήρξε πράγματι μια χαμένη ευκαιρία για ένα διαφορετικό και καλύτερο μέλλον, έχει απασχολήσει επανειλημμένως τους ιστορικούς. Πρόκειται για δύσκολο ερώτημα, αφού απαιτεί τη σύγκριση του τι έγινε με αυτό που θα μπορούσε να είχε γίνει. Δεν είναι όμως άτοπο να επιχειρήσει κανείς να απαντήσει, αρκεί να πληρούνται δύο προϋποθέσεις: η ορθή αποτίμηση των γεγονότων και η ανάλυση της διεθνούς εμπειρίας. Η ιστοριογραφία μας, όμως, υστερεί και στα δύο.

Συσχετισμός δυνάμεων μετά τα Δεκεμβριανά

Η Συμφωνία της Βάρκιζας αντικατόπτριζε τον συσχετισμό δυνάμεων μετά τη μάχη της Αθήνας. Το ΚΚΕ ηττήθηκε: βρέθηκε εκτός κυβέρνησης, ενώ υποχρεώθηκε να αποστρατεύσει τον κομματικό του στρατό, τον ΕΛΑΣ, και να διαλύσει το κράτος που είχε δημιουργήσει στην κατοχή μέσω του ΕΑΜ. Με άλλα λόγια, απώλεσε τη δυνατότητα διεκδίκησης της εξουσίας, μια δυνατότητα που βασιζόταν αποκλειστικά στη στρατιωτική του ισχύ. Ομως, μολονότι συντριπτική, η ήττα του δεν ήταν ολοκληρωτική, καθώς το ΚΚΕ διέθετε ακόμη σημαντικά ερείσματα και οι Βρετανοί δεν επιθυμούσαν να συνεχίσουν τον πόλεμο εκτός Αθηνών. Ετσι διατήρησε τη δυνατότητα συμμετοχής στη νέα πολιτική πραγματικότητα που ξεκινούσε. Μπορούσε, μ' άλλα λόγια, να παίξει το πολιτικό παιχνίδι της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Εναν, περίπου, χρόνο αργότερα, όμως, επέλεξε την οδό μιας νέας ένοπλης σύγκρουσης. Γιατί απέτυχε η Βάρκιζα;

Η σχετική ιστοριογραφία διαιρείται σε δύο σχολές, με βάση τις πολιτικές συμπάθειες των φορέων της. Η αντικομμουνιστική μεταπολεμική σχολή θεωρούσε πως η Βάρκιζα δεν ήταν για το ΚΚΕ παρά μια ευκαιρία ανασύνταξης, ώσπου να ωριμάσουν οι συνθήκες για την επόμενη επιχείρηση κατάληψης της εξουσίας, τον «τρίτο γύρο», όπως και έγινε. Αλλωστε, το ΚΚΕ αθέτησε την υποχρέωσή του να αφοπλιστεί, αποκρύπτοντας τον καλύτερο οπλισμό του, ενώ οργάνωσε ένα ολόκληρο στρατόπεδο εκπαίδευσης των στρατιωτικών του στελεχών στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας. Αντίθετα, η σχολή αυτή υποβάθμιζε το θέμα των διώξεων που εξαπολύθηκαν εναντίον των οπαδών (πραγματικών ή φανταστικών) του ΚΚΕ και τις αποδίδει αποκλειστικά σε μη ελεγχόμενες αντεκδικήσεις. Στην αντίθετη ακριβώς όχθη, συναντά κανείς τη φιλοκομμουνιστική μεταπολιτευτική σχολή, που υποστηρίζει πως το ΚΚΕ είχε αγκαλιάσει τον κοινοβουλευτισμό, αλλά ότι την επιλογή του αυτή υπονόμευσαν οι αντίπαλοί του, σπρώχνοντάς το στον δρόμο της ένοπλης δράσης. Πρόκειται για μια αντίληψη που θεωρεί το ΚΚΕ ως μοναδική περίπτωση πολιτικού κόμματος (και δη επαναστατικού...) που αποστρεφόταν την εξουσία και κατέφευγε (επανειλημμένως μάλιστα) στα όπλα με το ζόρι, μόνο όταν το έσπρωχναν οι αντίπαλοί του. Στην ίδια ακριβώς λογική εντάσσεται και ο χαρακτηρισμός της παραβίασης της Συμφωνίας της Βάρκιζας ως «μονόπλευρης»: ότι δηλαδή παραβιάστηκε μόνο από την κυβερνητική πλευρά μέσω των διώξεων και της «λευκής τρομοκρατίας».

Παραβιάστηκε και από τις δύο πλευρές

Η αέναη ανακύκλωση ερμηνειών αυτού του τύπου είναι εντελώς άγονη. Για να ξεφύγουμε από τη στειρότητα και να προχωρήσουμε στον δρόμο της κατανόησης, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε το προφανές: πως τη Συμφωνία της Βάρκιζας παραβίασαν και οι δύο πλευρές. Το κράτος ανέχτηκε, και ενίοτε οργάνωσε, τις διώξεις εναντίον των οπαδών του ΚΚΕ, ενώ το ΚΚΕ επέλεξε να διατηρήσει ανοιχτή την επιλογή της ένοπλης ρήξης, παραδίδοντας μόνο τη «σαβούρα» και τα «άχρηστα» όπλα του, τη στιγμή που απέκρυπτε οπλισμό για 30.000 στρατό. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί στην επαναδιατύπωση του αρχικού ερωτήματος: θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί η διπλή αυτή παραβίαση, έτσι ώστε η χώρα να είχε αποφύγει τη δοκιμασία μιας νέας εμφύλιας σύρραξης; Απάντηση στο ερώτημα αυτό μπορεί να δώσει η μελέτη της εμπειρίας ανάλογων περιπτώσεων στον υπόλοιπο κόσμο.

Η πολιτική επιστήμη έχει ασχοληθεί με ερωτήματα αυτού του είδους μέσω της συγκριτικής ανάλυσης πολλών εμφυλίων. Μια τέτοια ανάλυση βασίζεται σε μελέτη 41 εμφύλιων πολέμων της περιόδου 1944-1989. Εκκινώντας από τη διαπίστωση πως, ενώ το 55% των διακρατικών πολέμων της περιόδου αυτής έληξε με κάποιου είδους συμφωνία ανάμεσα στις αντιμαχόμενες πλευρές, μόνο το 20% των αντίστοιχων εμφυλίων είχε την ίδια κατάληξη, επιχειρεί να εξηγήσει τη συστηματική αποτυχία των διαπραγματεύσεων στους εμφύλιους πολέμους. Μήπως αυτό οφείλεται στο βαθύτερο μίσος που υποτίθεται πως χωρίζει τους αντιπάλους στους εμφυλίους;

Η απάντηση είναι αρνητική. Αντίθετα, το συμπέρασμα είναι πως ο κύριος λόγος που οδηγεί στην αποτυχία των διαπραγματεύσεων και την κατάρρευση των συμφωνιών στους εμφυλίους είναι η αδυναμία εξασφάλισης αξιόπιστων εγγυήσεων για την τήρηση των συμφωνηθέντων. Ο λόγος είναι πως, ενώ στους διακρατικούς πόλεμους οι δύο πλευρές εξακολουθούν να διατηρούν σε σημαντικό βαθμό την αμυντική τους ικανότητα και μετά τη σύναψη της συμφωνίας (αφού πρόκειται για κράτη που διαθέτουν στρατό), δεν συμβαίνει το ίδιο με τις αντίπαλες πλευρές σε έναν εμφύλιο. Προϋπόθεση για τη λήξη ενός εμφυλίου είναι ο αφοπλισμός της μιας πλευράς (αφού δεν νοείται ύπαρξη κράτους δίχως νόμιμο μονοπώλιο βίας, δηλαδή με δύο αντίπαλους στρατούς στο εσωτερικό του). Είναι όμως αδύνατο να εγγυηθεί πειστικά η κυβερνητική πλευρά πως δεν θα παραβιάσει τα δικαιώματα της αντίπαλης παράταξης, μετά τον αφοπλισμό της: ο πειρασμός να κατασπαράξεις τον αντίπαλό σου αφού αυτός έχει καταθέσει τα όπλα, είναι πολύ μεγάλος. Ακόμα και αν δεν έχεις τέτοιες προθέσεις, δύσκολα θα πείσεις τον αντίπαλο σου γι' αυτό. Γνωρίζοντάς το αυτό, η αφοπλιζόμενη πλευρά, είτε θα αποφύγει τις διαπραγματεύσεις είτε, αν αναγκαστεί να υπογράψει, θα επιχειρήσει να διαφυλάξει μέρος του οπλισμού της. Αντίστοιχα, η κυβερνητική πλευρά θα θεωρήσει τον μη αφοπλισμό ως απόδειξη προετοιμασίας ενός νέου γύρου και θα επιτείνει τις διώξεις. Είναι προφανές, λοιπόν, γιατί αποτυγχάνουν οι συμφωνίες αυτές, και μάλιστα εντελώς ανεξάρτητα από το αν οι δύο πλευρές έχουν καθαρές προθέσεις. Τρία συμπεράσματα αξίζει να υπογραμμιστούν. Πρώτον, η διεθνής εμπειρία δείχνει πως η Συμφωνία της Βάρκιζας δεν είχε ποτέ μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Δεύτερον, η αποτυχία της δεν οφείλεται απαραίτητα στις ύπουλες προθέσεις της μιας ή της άλλης πλευράς (χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπήρχαν τέτοιες!), αλλά σε ένα εγγενές πρόβλημα όλων των εμφυλίων: την αδυναμία εξασφάλισης αξιόπιστων εγγυήσεων. Είναι απαραίτητη, τέλος, η απόδραση από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του επαρχιωτισμού που διακρίνει την ιστοριογραφία του ελληνικού εμφυλίου και των αγκυλώσεων που ταλανίζουν τη μελέτη του.

* Ο κ. Στάθης Ν. Καλύβας είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Yale.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΟΒΑΡΟ!!!ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!!!ΑΚΟΥΤΕ;;;

Πρώτα ήρθαν οι Αλβανοί
Και πήραν τις δουλειές των χτιστών και των εργατών της γης
Κι εγώ, που δεν ήμουν τίποτα από τα δυό, είπα:Καλά είναι Γίνονται και οι δουλειές φθηνότερα
Και μετά άρχισαν να κλέβουν τα σπίτια στα χωριά
Αλλά εγώ, που δεν έχω σπίτι σε χωριό, είπα δεν πειράζειΤι κι αν μας μισούν, κι αν δεν συνυπογράφουν ΑΟΖ,
Τι κι αν έδωσαν τον Αυλώνα ΜΑΣ στον προαιώνιο εχθρό για να ελλιμενίζει το Στόλο του στα νώτα μας και να μας χτυπήσει πισώπλατα; Ας είμαστε ανοιχτόμυαλοι
Κι αυτά το ΟΥΚ και το Λιμενικό, όλοι Φασίστες είναι. Μα συνθήματα ήταν αυτά στην παρέλαση; Εκθέτουν τη χώρα διεθνώς! Πώς; Οι Αλβανοί γράφουν στα σχολικά τους βιβλία για Τσαμουριά και Μεγάλη (Φυσική) Αλβανία; Σιγά μην πέσουμε στο επίπεδό τους! Εμείς είμαστε Ελευθεριακοί!!!
Μετά ήρθαν οι Μαύροι
Και άρχισαν πουλώντας CDs και DVDs πειρατικά, καταστρέφοντας τα μαγαζιά
Κι εγώ, που δεν είχα videoclub ή δισκοπωλείο, είπα: Δεν πειράζει
Αγόραζα και κανένα πειρατικό που και που
Κι έκανα και το μάγκα στην παρέα παζαρεύοντας (άσχετα που τα μισά δεν «παίζανε»)
Και φέρανε πρέζα με AIDS και εξαπλασιάστηκαν τα κρούσματα στους εξαρτημένους
Αλλά εγώ, που εξαρτώμαι μόνο από τα λεφτά, είπα και τι έγινε
Βγαίνουν από τη μέση τα πρεζόνια
Αργότερα ήρθαν οι Κινέζοι
Και έφεραν ρούχα φτηνά και παράνομα και ρήμαξαν τις βιοτεχνίες και τα μαγαζιά
Κι εγώ, που φοράω μόνο ξένα επώνυμα, είπα άσε τη φτωχολογιά να ντυθεί φτηνά
Και τι με νοιάζει που η Ιταλική Μαφία είναι από πίσω
Ή μπας κι έχω φυτείες βαμβάκι και θα χάσω έσοδα;
Κάπου τότε ήρθαν οι Ρουμάνοι
Κλέφτες με ακροβατική δεινότητα που έμπαιναν και στα πιο ψηλά σπίτια
Αλλά αγόρασα συναγερμούς και πόρτες ασφαλείας και χρηματοκιβώτιο
Και είπα: Άσε τους χαζούς να ανησυχούν
Και θαύμαζα πώς σκαρφαλώνανε τόσο ψηλά κάθε που έκλεβαν γνωστό μου
Μαζί ήρθαν και οι Ανατολικιές
Και οι νέες κι όμορφες έγιναν πουτάνες και οι γριες γηροκομούσαν
Και γαμήσαμε, εγώ κι οι φίλοι μου, μουνιά που δεν βλέπαμε ούτε στα όνειρά μας
Και οι συνταξιούχοι χήροι παντρεύτηκαν με δέλεαρ τη σύνταξή τους
Και οι αναλογιστικές μελέτες των ταμείων τινάχτηκαν στον αέρα
Αλλά είπα: Ας είναι καλά η ιδιωτική ασφάλεια, δεν έχω ν’ανησυχώ
Κι αντί να υπάρχουν οργανωμένα και νόμιμα γηροκομεία,
Όπου οι γέροι θα ζούσαν παρέα με επιστημονική φροντίδα
Οι φίλοι μου τους άφησαν απομονωμένους με γηροκόμες που τους κλέβουν
Και είπα: Καλύτερα, ας μείνουν στα σπίτια τους
Ήρθαν όμως και οι Γεωργιανοί κι οι Ρώσοι
Ανήλεοι εγκληματίες, για τους οποίους η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμμιά αξία
Και πρώτα πήραν τον έλεγχο της νύχτας και την προστασία
Και οι φυλακές έγιναν το φέουδό τους και τα Καλάσνικωφ καθημερινότητα
Αλλά εμένα τι με νοιάζει; Μήπως έχω νυχτομάγαζο; Ας φροντίσει η Αστυνομία, τζάμπα (δεν) πληρώνω φόρους;;;
Και οι Πολωνές και οι Ουκρανές
Γίναν καθαρίστριες και υπηρέτριες και ξέμαθα να βάζω πλυντήριο και να σιδερώνω
Και η γυναίκα μου κάνει μανικιούρ κάθε εβδομάδα, οπότε γιατί να τα χαλάει;
Ούτως ή άλλως άμα δεν της έχω «γυναίκα» να καθαρίζει, κουράζεται και τσαντίζεται
Ενώ τώρα είναι ξεκούραστη από το άραγμα όλη μέρα στον καναπέ
Πώς πληρώνω; Εννοείται μαύρα, τρελός είμαι να μου βάλουν τεκμήριο;
Και η Ελλάδα έγινε ένα απέραντο Εργοτάξιο
Κι αντί να ανακαινιστούν τα παλιά, ωραία κτήρια, χτίζονταν ολοένα καινούρια
Και η Αθήνα απλώθηκε σα ροχάλα στο πρόσωπο της Αττικής
Και τινάχτηκε στον αέρα κάθε αστικός προγραμματισμός
Και χρειάστηκαν νέες γραμμές ΜιΜιΜι και ηλεκτροδότησης και υδροδότησης και αποχέτευσης και ΟΤΕ
Αλλά έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και επιτέλους γίναμε «Όπως Αμερική»
Και κονομήσανε χοντρά οι εργολάβοι που χρησιμοποιούσαν ανασφάλιστο προσωπικό και φοροδιέφευγαν
Αρκετά αργότερα έφτασαν οι ΑφγανοΠακιστανοΜπαγκλαντεσιανοί
Καιρός ήταν γιατί οι Αλβανοί είχαν ακριβύνει πολύ
Άσε που σήκωναν κεφάλι και αγόραζαν και ακίνητα και γίνονταν κι εργολάβοι
Και τα σχολεία είχαν γεμίσει Ανατολικάκια (αλλά εγώ το δικό μου σε ιδιωτικό…)
Αυτοί μας έφεραν Ελονοσία (που είχε εκριζωθεί το 1973) και Ηπατίτιδες
Αλλά εγώ καίω ΚΑΤΟΛ όλη μέρα και βάζω ΑΟΥΤΑΝ και δε κινδυνεύω
Κι εμβολιάστηκα (πάντα Δημοσία Δαπάνη – τζάμπα εισφοροδιαφεύγω…)
Αυτοί κυττάνε τις γυναίκες μας σαν πουτάνες, γιατί δε φοράνε χιτζάμπ
Και κλέβουν τσάντες στο δρόμο και μέσα από τ’ αυτοκίνητα
Και χτυπάνε αλύπητα ηλικιωμένους και γυναίκες και κλέβουν τα κοσμήματα σκίζοντάς τους τα αυτιά και τα μούτρα
Κι είπα στη γυναίκα μου: Δε θα φοράς κοσμήματα και αντί για τσάντα θα φορά κατάσαρκα τα χρήματα και καλύτερα να κινούμαστε μόνο με πλαστικό χρήμα. Τι πειράζει που έτσι θα παρακολουθείται κάθε αγορά μας; Είμαστε όμως ασφαλέστεροι
Μετά ήρθαν κι αυτοί από το Μαγκρέμπ
Και η Αραβική «Άνοιξη» γέμισε με τους καρπούς της την Ελλάδα (ας είναι καλά οι Τούρκοι δουλέμποροι που έβγαλαν πάνω από 20 ΔΙΣ ευρώ από όσους μας ξερνάνε)
Κι αυτοί είναι χειρότεροι από όλους τους άλλους, γιατί είναι και φανατικοί Μουσουλμάνοι και απαίτησαν και Τζαμί στην Αθήνα, 200 χρόνια μετά που ξεφορτωθήκαμε το βδέλυγμα
Αλλά εγώ, που δεν έχω πατήσει Εκκλησία 25 χρόνια τώρα, είπα: Τι διαόλο; Φτιάξτε τους ένα Τζαμί να προσεύχονται στο θεό τους που ζητάει τη σφαγή των αλλόθρησκων… Εμείς ας είμαστε ανοικτόμυαλοι!!!
Και οι Γύφτοι όλης της Ευρώπης μαζεύτηκαν εδώ
Διωγμένοι από τις οργανωμένες χώρες, που αναγνωρίζουν τη γάγγραινα και την κόβουν
Και πήραν τον έλεγχο των χωματερών και έστησαν παράνομα παζάρια
Και κλέβουν ζώα και ρήμαξαν τα μέταλλα και τα καλώδια της ΔΕΗ
Και το ρεύμα κόβεται στα χωριά κάθε που κλέβουν μετασχηματιστές
Και ο ΟΣΕ καταστρέφεται από το ρήμαγμα και οι ΟΤΑ το ίδιο
Αλλά εμένα το μόνο που με πείραξε είναι που δεν είχαμε φώτα στο Λυκαβηττό όταν έκλεψαν κι από εκεί τα καλώδια για το χαλκό
Εξάλλου δεν είναι πολιτικά ορθό να καταφέρομαι ενάντια στους Γύφτους, δείτε τι ωραίοι που είναι στις ταινίες και στην Ισπανία (άσχετο που εκεί η Χωροφυλακή ελέγχει κάθε εβδομάδα τους καταυλισμούς τους)
Α, ναι: Και κατέλαβαν οικόπεδα και γη ιδιωτών και κρατική και την έκαναν καταυλισμούς και παράνομα χυτήρια.
Και πληρώνει αποζημιώσεις το Κράτος και η αναπνοή μας γίνεται βαριά από τα ιχνοστοιχεία που γεμίζουν την ατμόσφαιρα, αλλά «άνθρωποι είναι κι αυτοί, πρέπει να ζήσουν»
Άλλωστε βαριέμαι να πάω στην ανακύκλωση ή να φωνάξω το Δήμο. Οι Γύφτοι είναι πάντα εκεί για να πάρουν όποια παλιά συσκευή παρατήσω εκεί που δεν πρέπει…
Μ΄αυτά και μ’ αυτά το Κέντρο έγινε ακατοίκητο
Και πήρα τη γυναίκα και τα παιδιά και πήγα στα Βόρεια Προάστια
Εδώ είναι καλύτερα, άσε τους φτωχομπινέδες να τα βρούνε με το συρφετό
Κι αυτοί στον Άγιο Παντελεήμονα που φωνάζουν είναι Φασίστες
Εγώ, γνήσιο τέκνο της Γενιάς του Πολυτεχνείου, δεν μπορώ να ακούω τις παραφωνίες τους: Ζήτω η Παγκοσμιοποίηση και η Ανεκτική Κοινωνία!!!
Πώς είπατε; 20πλάσια πιθανότητα να εγκληματεί ο Αλλοδαπός; Μα φταίει η κοινωνία μας που δεν τους δίνει όσα ζητάνε! Και πρέπει να πάρουνε και Άσυλο, είναι όλοι Πολιτικοί Πρόσφυγες. Άσχετο που οι εταίροι μας σε αυτή την περίπτωση θα κλείσουν τα σύνορα…
Και που ρήμαξαν τα μαγαζιά του Κέντρου, τι πειράζει; Εγώ μπαίνω στην Τζιπούρα (σιγά μην έπαιρνα station-wagon να με λένε οικογενειάρχη – SUV που δείχνει ότι είμαι περιπετειώδης, άσχετο που το έβαλα μια φορά στην άμμο και φώναζα την ΕΛΠΑ να με βγάλει…), χώνομαι στο, παράνομο – το ξέρω, διαβάζω εφημερίδες – MALL, ψωνίζω όσα αντέχει η κάρτα και φεύγω ασφαλής.
Πώς είπατε; Τα ξενοίκιαστα ανήκουν στα Ταμεία και θα μείνουμε χωρίς συντάξεις; Καλά να πάθετε, είπαμε έχω ιδιωτική!!!
Μόνο που να… τώρα τελευταία άρχισα να φοβάμαι πολύ…
Είναι που μπαίνουν σε σπίτια Προαστίων και όχι μόνο κλέβουν αλλά και βιάζουν και χτυπάνε και σκοτώνουν. Κι ένας φίλος που τον έκλεψαν είπε απλά: Ήταν η σειρά μου
Κι ένα σαν κι εμένα τον έσφαξαν λέει για μια κωλοκάμερα…
Και στο ναό-Βασιλόπουλο μπήκαν μέρα-μεσημέρι με Καλάσνικωφ…
Και οι φυλακές τιγκάρισαν και δε χωράνε άλλους…
Και κάθε μήνα η Αστυνομία συλλαμβάνει 15-20.000, αλλά δεν έχουν πού να τους βάλουν και τους αφήνουν ελεύθερους και αυτοί ξαναεγκληματούν (να, ο Πακιστανός που έσφαξε για την κάμερα είχε αφεθεί με «αποσυμφόρηση» – και τι όρος είναι αυτός, λες και οι φυλακές είναι λεωφόρος…)
Κι ούτε στην Εθνική κυκλοφορείς πια ήρεμος γιατί τρέχουν με κλεμμένα αυτοκίνητα οι λαθροδιακινητές και γίνονται πολύνεκρα όταν τους κυνηγούν. Άσε που πυροβολούν ενάντια στην Αστυνομία και μπορεί να με πάρει καμμιά αδέσποτη
Και γύρισαν τα παιδιά μου δαρμένα και κλεμμένα από κάτι Αλβανάκια 2ης γενιάς…Φαίνεται τελικά δεν ενσωματώνονται (όπως γνωρίζουν οι εταίροι μας εδώ και δεκαετίες) και το περίφημο «χωνευτήρι» αποδείχτηκε ΜΥΘΟΣ σαν τη μπύρα, μόνο που δεν καταπίνεται…
Και με την κρίση δεν έχω πια χρήματα για security και patrol, άσε που κι αυτοί αλλοδαπούς χρησιμοποιούν (βάλαμε τους λύκους να φυλάνε τα πρόβατα)…
Είμαι κι αγύμναστος, γαμώτο. Και μου έμεινε ξενοίκιαστο και το πατρικό στην Πλ. Βικτωρίας (ποιός πάει να μείνει μέσα στους Μαύρους…) κι έχει κι έξοδα και εισφορές…
Κι ο Στρατός; Τι κάνει ο Στρατός; Ξέχασα που εγώ έκανα μειωμένη σε θέση γραφείου (είχα σοβαρότερα πράγματα να κάνω…) και ζητάω να επέμβει να μας σώσει, γιατί μας τρώνε ζωντανούς…
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ: ΜΕΙΝΑΜΕ ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ΠΡΩΗΝ ΕΥΠΟΡΟΙ, ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΤΟΥ ΣΑΛΟΝΙΟΥ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ, ΚΑΙ ΤΑ ΧΤΗΝΗ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΤΟ ΧΑΣΑΠΗ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ ΤΟ ΣΒΕΡΚΟ ΜΑΣ!!!

Γιώργος Χατζιδάκης (εμπνευσμένο από ένα ποίημα του Μπ.Μπρεχτ)

πηγη

"Watergate" a la ελληνικά: Βίντεο με εντολές του Α.Σαμαρά σε δικαστικούς να "γαμ...σουν" τους βουλευτές του Λαϊκού Συνδέσμου

Άναυδοι έμειναν στο BlueSky από τα νέα ντοκουμέντα για τις παρεμβάσεις Σαμαρά - Οι Νεοδημοκράτες έκαναν τον Κινέζο! ΒΙΝΤΕΟ

Παρά την αναφορά στις νέες αποκαλύψεις, δεν παρουσίασαν το ηχητικό ντοκουμέντο ενοχής του Σαμαρά Παρουσιάζουμε το ρεπορτάζ της εκπομπής Παρεμβάσεις από τον τηλεοπτικό σταθμό BlueSky όπου οι δημοσιογράφοι παρουσίασαν απόσπασμα από την ομιλία του Ηλία Κασιδιάρη στην βουλή χωρίς όμως να προβάλλουν το ηχητικό ντοκουμέντο όπου ο Σαμαράς δίνει σαφείς εντολές προς τον εισαγγελέα Παναθηναϊκάκια Ντογιάκο να φυλακίσει τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μετά το πέρας του ρεπορτάζ η θρασύτατη εκπρόσωπος της ΝΔ είπε ότι το ηχητικό που επικαλέστηκε ο Κασιδιάρης δεν το έχει ακούσει και αποκλείει το ενδεχόμενο να είναι ο Σαμαράς στο επίμαχο ντοκουμέντο. Εν συνεχεία οι δημοσιογράφοι της απάντησαν πως μπορεί να το ακούσει στο διαδίκτυο και είναι πράγματι η φωνή του Σαμαρά που δίνει εντολές χωρίς όμως να το παρουσιάσουν.

H ένοχη σιωπή του εγκληματικού καθεστώτος: Άρθρο-παρέμβαση του Ηλία Κασιδιάρη

Σε οποιαδήποτε χώρα της γης, ακόμα και στις μπανανίες της υποσαχάριας Αφρικής μία αποκάλυψη σαν τη χθεσινή θα οδηγούσε άμεσα στη φυλακή τον πρωθυπουργό, τον βασιλιά, τον αυτοκράτορα ή τον φύλαρχο των Ζουλού που θα είχε διαπράξει ανάλογο έγκλημα. Κάτι τέτοιο μπορεί να συνέβαινε στην Ουγκάντα, τη Ζουαζηλάνδη, το ανατολικό Τιμόρ ή στην περίπτωση της... Νιγηρίας για να θυμηθούμε ποιο είναι αυτό το κράτος όπου και εκεί η κυβέρνηση συνέλαβε παράνομα την ηγεσία της αντιπολίτευσης δεν τόλμησε όμως να τη φυλακίσει αλλά την έθεσε σε κατ' οίκον περιορισμό.

Δεν συνέβη όμως τίποτε στο Ελλαδιστάν του Σαμαρά, του Τσίπρα, του Μπόμπολα και του Αλαφούζου. Η Ελλάς δυστυχώς έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο-μπανανία αφρικανικού τύπου και παριστάνει την ευρωπαϊκή χώρα για να εισπράττει αφειδώς  δάνεια από τοκογλύφους «εταίρους» που πολύ σύντομα θα έχουν στραγγίξει οριστικά τον εθνικό μας πλούτο όπως έκανε η πάλαι ποτέ Μεγάλη Βρετανία στις αποικίες της σε Μέση Ανατολή, Αφρική και Ινδίες.

Ανέφερα τέσσερα ονόματα ως εκπροσώπους του αμαρτωλού και εγκληματικού συστήματος της διαπλοκής. Δύο πολιτικούς και δύο προαγωγούς-νταβατζήδες της δημόσιας ζωής, διαπλεκόμενους επιχειρηματίες  και καναλάρχες. Ο Σαμαράς είναι ένα εγκληματικό στοιχείο και παράλληλα ένα δειλό ανθρωπάκι. Αδυνατεί να αντιμετωπίσει με πολιτικά επιχειρήματα τη Χρυσή Αυγή γι' αυτό καταφεύγει στην παραδικαστική του συμμορία.

Οι μόλις δεκατέσσερις λέξεις του συγκλονιστικού ντοκουμέντου που ήρθε στο φως της δημοσιότητας περιγράφουν απόλυτα τη χυδαιότητα, την αθλιότητα, τη δειλία και την ψυχική ανισορροπία ενός θλιβερού ατόμου που δυστυχώς για την πατρίδα μας συνεχίζει να παριστάνει ακόμη τον πρωθυπουργό. Εδώ υπάρχει και ένα στοιχείο ποιοτικό πέρα από τα αυταπόδεικτα κακουργήματα, την κατάλυση του συντάγματος και την εσχάτη προδοσία. Το ύφος του Σαμαρά και ο τόνος της φωνής του δεν παραπέμπουν στις μειλίχιες δημόσιες εμφανίσεις του και στην πραότητα που συνοδεύει τις συνεντεύξεις του στον Πρετεντέρη. Ταυτίζονται όμως εκατό τοις εκατό με τα ξεσπάσματα του όπως το αλήστου μνήμης «γαμώ το κεφάλι μου μαλάκα» μπροστά στις ανοιχτές κάμερες όταν δεν μπορούσε να διαβάσει δυο αράδες στο autoque της δήλωσης του. Διαγράφεται ξεκάθαρα μία προσωπικότητα διπολική με στοιχεία έντονων ψυχικών διαταραχών πέρα από το απύθμενο μίσος που τρέφει για τον βασικό του πολιτικό αντίπαλο, δηλαδή τη Χρυσή Αυγή. Εδώ τίθεται αβίαστα το ερώτημα αν ένα άτομο με έντονα τα συμπτώματα του μανιοκαταθλιπτικού νομιμοποιείται να διοικεί μία χώρα και να επηρεάζει δραματικά τις ζωές εκατομμυρίων πολιτών.

Ας επανέλθουμε όμως στο συγκλονιστικό ντοκουμέντο της δικαστικής σκευωρίας και της εκτροπής. Το Μαξίμου και το περιβάλλον Σαμαρά επέλεξαν την οδό της απόλυτης σιωπής. Η τακτική αυτή έχει μία θετική και μία αρνητική πτυχή για την παράγκα της ανθελληνικής εξουσίας. Καταρχήν η σιωπή αποτελεί τεκμήριο ενοχής. Το ένα εκατομμύριο πολιτών που έχουν ήδη ακούσει το επίμαχο υλικό δεν έχουν καμία αμφιβολία για τη γνησιότητα του από τη στιγμή που ο Σαμαράς δεν έχει τολμήσει να πει μισή λέξη ως απάντηση. Έτσι αυτός ο κόσμος έχει κατανοήσει απόλυτα το παρασκήνιο, έχει εξοργιστεί, βρίσκεται στα κάγκελα. Από την άλλη πλευρά η συνομωσία σιωπής κρατά αυτή τη συνταρακτική αποκάλυψη στην αφάνεια. Αν ο Σαμαράς επιχειρούσε να διαψεύσει τότε το θέμα θα γινόταν υποχρεωτικά πρώτη είδηση και όλος ο κόσμος θα έτρεχε να ανακαλύψει το σχετικό  βίντεο στο διαδίκτυο. Έτσι δέκα εκατομμύρια Έλληνες θα γίνονταν άμεσα κοινωνοί της αλήθειας.

Το συγκεκριμένο ηχητικό ντοκουμέντο άλλωστε είναι πανίσχυρο, πείθει μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα και τον πιο φανατικό πολέμιο της Χρυσής Αυγής. Μία ακόμη παρατήρηση: ο Σαμαράς ήταν αδύνατο να διαψεύσει καθώς γνωρίζει άριστα πως αυτό δεν είναι το μοναδικό του έγκλημα. Το δε πρόσωπο που δημοσίευσε το επίμαχο υλικό φαίνεται από το συνοδευτικό κείμενο πως γνωρίζει άριστα πολλές και εξαιρετικά κρίσιμες πληροφορίες για την υπόθεση. Θεωρώ προφανές πως έχει στην κατοχή του όχι μόνο το σύνολο του συγκεκριμένου διαλόγου αλλά και άλλες εξίσου αποκαλυπτικές συνομιλίες.

Ο Βασίλης Λαμπρόπουλος του Βήματος-που αρθρογραφεί απευθείας από τα υπόγεια της ΓΑΔΑ- θεωρεί πιθανότερη εκδοχή η καταγραφή του επίμαχου διαλόγου να έχει γίνει από την ΕΛΑΣ ή την ΕΥΠ. Στην περίπτωση αυτή, που συμφωνώ πως είναι η επικρατέστερη εκδοχή, προφανώς είχε τεθεί σε παρακολούθηση το τηλέφωνο του παράγοντα της δικαιοσύνης. Όταν έγινε αντιληπτό ότι υπάρχει νόμιμη καταγραφή του ίδιου Σαμαρά να διαπράττει ένα τόσο σοβαρό έγκλημα, προφανώς ο συγκεκριμένος φάκελος διατάχτηκε να γίνει στάχτη και προφανώς κάποιο χέρι πρόλαβε και κράτησε «στα κρυφά» ένα αντίγραφο του. Έτσι εξηγείται και η διαρροή από τον 15ο όροφο της Κατεχάκη περί μη υπάρξεως σχετικού log file στα αρχεία συνακροάσεων. Την άποψη αυτή ενισχύει και μία λεπτομέρεια που πρόσεξα αργότερα γι' αυτό και δεν την ανέφερα στην ομιλία μου στη Βουλή.

Ο τίτλος του επίμαχου βίντεο στο RUTUBE ξεκινά με τους χαρακτήρες SN5812, που θυμίζουν τους κωδικούς των νομίμων συνακροάσεων της ΕΛ.ΑΣ και το γεγονός αυτό ενδέχεται να μην είναι τυχαίο. Τα έτερα σενάρια περί κοριού σε εξωτερικό χώρο, περί ξένων μυστικών υπηρεσιών ή Ελλήνων επιχειρηματιών που παρακολουθούν την κυβέρνηση τα θεωρώ αποδυναμωμένα. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να λησμονείται η περίπτωση Παπασταύρου, του μυστικού συμβούλου του Σαμαρά, που είχε παράνομα στο laptop του λογισμικό που απορροφούσε όλες τις συνομιλίες του Μαξίμου. Μόλις η ΕΥΠ αποκάλυψε την υπόθεση ο Σαμαράς έδωσε εντολή να θαφτεί άμεσα. Είναι γνωστή άλλωστε η διασύνδεση Παπασταύρου με τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες καθώς και ο κεντρικός του ρόλος στη διαχείριση του λογαριασμού των δύο δισ. δολαρίων της Λίστας Λαγκάρντ μαζί με τον γνωστό σιωνιστή παράγοντα Μυωνή.

Σε επίπεδο πολιτικό, το πλήγμα που δέχτηκε η παράγκα Σαμαρά δεν θα ήταν διαχειρίσιμο, αν δεν είχε την απόλυτη κάλυψη, την σύμπραξη και το ξέπλυμα που του πρόσφερε απλόχερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας στην περίπτωση αυτή λειτούργησε ως το ύστατο δεκανίκι του Σαμαρά. Για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά μια κυβέρνηση κατηγορείται για τόσο σοβαρά εγκλήματα, με αδιάσειστα ντοκουμέντα, και η αξιωματική αντιπολίτευση βάζει πλάτες και την καλύπτει απόλυτα. Ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που υποτίθεται ότι θα φέρουν την κάθαρση στην Ελλάδα, άκουσαν άμεσα το επίμαχο ντοκουμέντο. Σε αυτό βοήθησε και η διακοπή της συνεδρίασης της Βουλής αμέσως μετά την ομιλία μου. Μόλις επέστρεψαν οι συριζαίοι, αντί να μιλήσουν για τα εγκλήματα του βασικού πολιτικού τους αντιπάλου, έβαλαν την χιλιοπαιγμένη κασέτα της κλάψας για το αν ο Ρωμανός θα πηγαίνει ή όχι στα ΤΕΙ. Τόλμησαν μάλιστα να μιλήσουν για «νίκη της δημοκρατίας» την ώρα που το διαδίκτυο είχε «πάρει φωτιά» και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες είχαν ακούσει όλη την Αλήθεια και είχαν συνειδητοποιήσει την οριστική κατάλυση της Δημοκρατίας, του Συντάγματος, της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Στην ίδια ακριβώς μεθόδευση, εκτός από Μαξίμου και ΣΥΡΙΖΑ, καίριο ρόλο έπαιξαν οι νταβατζήδες της δημόσιας ζωής, δηλαδή οι καναλάρχες μεγαλοεργολάβοι. Όταν αποκάλυψα τα συγκλονιστικά στοιχεία στην Ολομέλεια της Βουλής, στα δημοσιογραφικά θεωρεία επικράτησε πανικός. Ένα τόσο σοβαρό πολιτικό ζήτημα ήταν αδιανόητο να θαφτεί και έτσι το μεσημβρινό δελτίο του MEGA έπαιξε πρώτο θέμα τις αποκαλύψεις της Χρυσής Αυγής. Ο λόγος ήταν προφανής: Στο εικοσάλεπτο που μεσολάβησε μεταξύ της ομιλίας μου και του δελτίου των 2, τα υπόγεια του Μαξίμου είχαν παγώσει. Είχε λειτουργήσει το δόγμα «σοκ και δέος» και οι συστημικές παρεμβάσεις ήταν αδύνατες.

Ακόμα και το δελτίο της ΝΕΡΙΤ προανήγγειλε τις αποκαλύψεις ως δεύτερο θέμα, στην πορεία όμως παρενέβη η σαμαρική κλίκα και η είδηση έπαιξε μετά τον καιρό με κύριο τίτλο: «Προκλητικός και αλαζόνας ο Κασιδιάρης», χωρίς φυσικά να γίνει η ελάχιστη αναφορά στο έγκλημα Σαμαρά. Στο ίδιο μήκος κύματος και όλα τα μεγάλα κανάλια των νταβατζήδων, που ανακάλυψαν μάλιστα ένα πρωτοφανή τρόπο για να «πνίξουν» την είδηση. Έπαιξαν όλοι τους πρώτο θέμα την υπόθεση Ρωμανού, τον οποίο μάλιστα ο Μπογδάνος στον ΣΚΑΪ επεχείρησε να παρουσιάσει ως... fashion idol. Όλοι οι νταβατζήδες - πλουτοκράτες έκαναν σημαία και διαφήμισαν ως «καλό παιδί» έναν αναρχικό, για να πνίξουν τις αποκαλύψεις για τη Χούντα Σαμαρά. Αν υπάρχουν ακόμα πραγματικοί αναρχικοί στην Ελλάδα τότε σίγουρα θα σκίζουν τα ρούχα τους για την διαπόμπευση και την παρακμή του χώρου τους.

Υπήρξαν φυσικά και κάποιες φωνές που αντέδρασαν στην αισχρή συνομωσία σιωπής. Σημαντικό το άρθρο-παρέμβαση του πολέμιου της Χρυσής Αυγής Κώστα Βαξεβάνη και οι τηλεοπτικές εμφανίσεις των βουλευτών των ΑΝΕΛ Χρυσοβελώνη και Χαϊκάλη. Στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης φυσικά το έγκριτο defencenet.gr και οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι Στέφανος Χίος στο makeleio.gr και ο Άρης Σπίνος με την έγκυρη εφημερίδα «Ακρόπολη».

Η απόλυτη σιωπή του Μαξίμου και των ΜΜΕ της διαπλοκής ισοδυναμεί με δήλωση ενοχής. Το επίμαχο υλικό έχει ήδη αποσταλεί σε ειδικούς πραγματογνώμονες στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την πιστοποίηση της γνησιότητας και την ταυτοποίηση της φωνής του Σαμαρά. Εν συνεχεία θα γίνει κάθε νόμιμη ενέργεια και οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.

Θέλουν να καθίσουν στο σκαμνί τον διαχειριστή των μαύρων ταμείων του ΠΑΣΟΚ.

Να καθίσει στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας ο διοικητής του ΙΚΑ, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, προκειμένου να δικαστεί για τις κακουργηματικές κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν, με αφορμή την απόφασή του για άρση κατάσχεσης λογαριασμών μεγάλης επιχείρησης, ζητά, με πρότασή του προς το δικαστικό συμβούλιο, ο αρμόδιος εισαγγελικός λειτουργός.
Παράλληλα, ο εισαγγελέας ζητά την παραπομπή σε δίκη και των Χαρίλαου, Νικόλαου και Γεωργίου Αρβανιτίδη για ηθική αυτουργία στα αδικήματα, τα οποία κατηγορείται ότι τέλεσε ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος.
Ειδικότερα, η υπόθεση αφορά στη διπλή εντολή που φέρεται να είχε δώσει το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και διοικητής του μεγαλύτερου ασφαλιστικού ταμείου της χώρας για άρση της κατάσχεσης εις χείρας των τραπεζών των λογαριασμών της εταιρείας σούπερ μάρκετ, ιδιοκτησίας Χαρ. Αρβανιτίδη.
Η εν λόγω εταιρεία είχε οφειλές προς το ΙΚΑ, ύψους 18,25 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα μετά την άρση της κατάσχεσης να χαθούν, σύμφωνα με την κατηγορία, εκατομμύρια ευρώ, που θα μπορούσαν να έχουν καταλήξει στα ταμεία του ιδρύματος.
Η δίωξη σε βάρος του διοικητή του ΙΚΑ, την οποία είχαν ασκήσει οι επίκουροι εισαγγελείς για θέματα διαφθοράς, Γιάννης Δραγάτσης και Αντώνης Ελευθεριάνος, αφορά στην κατηγορία της απιστίας στην υπηρεσία με ζημία άνω των 150.000 ευρώ, σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του νόμου περί καταχραστών Δημοσίου.
Ο διοικητής αρνείται την κατηγορία, και υποστηρίζει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που έχει εφαρμόσει αυτήν την τακτική, διασφαλίζοντας 1.700 θέσεις εργασίας.
Μετά την κατάθεση της εισαγγελικής πρότασης, για την υπόθεση θα αποφανθεί το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, με βούλευμά του.

Πηγή

Σύμφωνα με το δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών», στο πόρισμα που συνέταξαν, ύστερα από εντολή της σημερινής ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, πέντε διεθνούς κύρους εταιρίες ορκωτών λογιστών, και πιο συγκεκριμένα οι Grant Thornton, Ernst and Young, KPMG, Deloitte & Touche και PwC Greece, διαπιστώνεται ότι η «μαύρη τρύπα» στα ταμεία του κόμματος ξεπερνά το ιλιγγιώδες ποσό των 114.000.000 ευρώ.

Περίπου 500.000 ευρώ εμφανίζονται ως δαπάνες που έχουν εγκριθεί με την υπογραφή του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Ποσό περίπου 800.000 ευρώ εμφανίζεται στο όνομα του Νίκου Αθανασάκη, διευθυντή την επίμαχη περίοδο του πολιτικού γραφείου του Γιώργου Παπανδρέου. Δαπάνες ύψους 1.500.000 ευρώ αποδίδονται στο όνομα «Καλογεροπούλου», η οποία έχει διατελέσει συνεργάτιδα του Γ. Παπανδρέου.

Επιπλέον, για την ίδια τριετία, στα 53.300.000 ευρώ ανέρχονται οι δαπάνες γνωστού ταξιδιωτικού πρακτορείου, με το οποίο συνεργαζόταν το ΠΑΣΟΚ για μετακινήσεις στελεχών, ενώ εντοπίστηκαν να έχουν εκδοθεί 45.000 (!) εισιτήρια για έναν μόνο χρόνο. Όλα τα παραπάνω ποσά εμφανίζονται να φέρουν και την υπογραφή του Ροβέρτου Σπυρόπουλου, που συνυπέγραφε με την ιδιότητα του γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές δαπάνες δεν διέθεταν νόμιμα παραστατικά.

O PART TIME-ΠΛΕΟΝ-ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ Ν.Ρωμανός: "Νίκησε η επανάσταση και η αναρχία" - Ο εξευτελισμός ενός κράτους

Πανηγυρίζει για την νίκη του ο ληστής Ν.Ρωμανός και σε ένα ρεσιτάλ έπαρσης φωνάζει μέσα από τις φυλακές "Ζήτω η επανάσταση - Ζήτω η Αναρχία" εξευτελίζοντας το κράτος που μόλις πριν λίγο του επέτρεψε να είναι part-time κρατούμενος και να βγαίνει ανενόχλητος καθημερινά.

 

Στην ουσία κέρδισε τα δικαιώματα των υπόλοιπων Ελλήνων, χωρίς τις υποχρεώσεις τους όμως, καθώς αυτοί στους καιρούς του Μνημονίου έχουν γίνει part time ελεύθεροι πολίτες, αλλά ο Ν.Ρωμανός δεν θα έχει το άγχος να πληρώνει ληστρικούς, φόρους λογαριασμούς, ή το άγχος να μην απολυθεί από την εργασία του.

 

«σταματάω την απεργία πείνας έχοντας σημειώσει μια σημαντική νίκη», επισημαίνει σε κείμενό του ο Νίκος Ρωμανός αφού σταμάτησε την απεργία πείνας των τελευταίων 31 ημερών.

 

«Αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε για αυτό και ο κόσμος του αγώνα και η Μαχητική Αναρχία είναι αδιαμφισβήτητα ηθικά, πολιτικά και πρακτικά οι μεγάλοι νικητές.», συμπληρώνει ο Νίκος Ρωμανός.

 

Το προσέξατε; Πολιτική πίεση, επρόκειτο για ένα σχέδιο οργανωμένο από την αρχή.

 

Ένας κοινός εγκληματίας, που απειλεί να παραβιάσει την ελευθερία όλων μας και να σπείρει την αναρχία (τρομάρα του)...

 

Μπροστά σε αυτόν και την υποστήριξη που το παρείχε το εθνοκτόνο αριστερο-αστικό σύστημα της χώρας, "γονάτισε" η κυβέρνηση.

 

Διαβάστε την πλήρη δήλωσή του που είχε τίτλο «Γιατί η Νίκη ειναι υπόθεση όλων μας».

«Μετά από 31 μέρες σκληρού και ανυποχώρητου αγώνα σταματάω την απεργία πείνας έχοντας σημειώσει μια σημαντική νίκη.

Η τροπολογία που ψηφίστηκε στην Βουλή με μοναδικό αποδέκτη εμένα, είχε μεγάλες διαφορές από τις αρχικές εξαγγελίες του Υπουργού Δικαιοσύνης κάνοντας εν τέλει αποδεκτή την απαίτηση μου ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται το να ‘φοράω βραχιολάκι’.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε για αυτό και ο κόσμος του αγώνα και η Μαχητική Αναρχία είναι αδιαμφισβήτητα ηθικά, πολιτικά και πρακτικά οι μεγάλοι νικητές.

Ο πολύμορφος επαναστατικός αγώνας και εμείς ως πολιτικοί κρατούμενοι, βγαίνουμε πιο δυνατοί από αυτήν την μάχη.

Υψώνω την γροθιά μου στέλνοντας τους πιο θερμούς χαιρετισμούς και την απεριόριστη αγάπη μου σε όλους εκείνους τους συντρόφους που στάθηκαν δίπλα μου με όλα τα μέσα!

Αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους. Ζήτω η αναρχία.

ΥΓ1:Θα ακολουθήσει αναλυτικό κείμενο τις επόμενες μέρες

ΥΓ2: Θέλω να ευχαριστήσω επίσης όλους τους γιατρούς του νοσοκομείου που αρνήθηκαν να υποκύψουν στις εισαγγελικές πιέσεις για αναγκαστική σίτιση και με στήριξαν όσο μπορούσαν»ΗΝΙΚΗ 

"Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ - Η ΑΛΗΤΕΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ" "Κεραυνοί" Αμβρόσιου κατά κυβέρνησης για Ν.Ρωμανό: "Επιδιώκεται η ακύρωση της καταδικαστικής απόφασης"

 

Λάβρος για ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιος με αφορμή την κατάντια της σημερινής κοινωνία και σε νέα παρέμβασή του σχολιάζει την υπόθεση Ρωμανού, αλλά και τα υπόλοιπα νοσηρά φαινόμενα που έχουν κατακλύσει την σημερινή ελληνική πραγματικότητα. 

 

Ο Σεβασμιώτατος αναφέρει για το θέμα του Ν.Ρωμανού "ότι επιδιώκεται η ακύρωση της καταδικαστικής ποινής με αιτιολογία την φοίτησή του σε κάποια ανώτερη Σχολή", ενώ δεν παραλείπει να εκτοξεύσει "κεραυνούς" κατά του πολιτικού συστήματος το οποίο οδηγείται σε πλήρη απαξίωση αφού κυριολεκτικα τρέχει πίσω από μια "εξαχρειωμένη νεολαία" που δεν σέβεται τους καθηγητές της και εισβάλλει στα πανεπιστήμια όποτε δεν της αρέσουν οι αποφάσεις των πρυτανικών αρχών.

 

Σημειώνεται ότι σήμερα είδε ο πρωθυπουργός τον πατερά του Ν.Ρωμανού, Γιώργο, όπως και τον είδε και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Α.Τσίπρας.

 

Αναλυτικά ο Σεβασμιώτατος αναφέρει: 

 

ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!

ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

 

Με πόνο ψυχής καταγράφουμε εδώ μερικά απαράδεκτα φαινόμενα, τα οποία έχουν σχέση με την νεολαία μας.

Το πρώτο είναι η ασεβέστατη συμπεριφορά μιάς ομάδος νέων, Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών, στον Πρύτανη και σε Μέλη της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Αθηνών και η παρεμπόδιση των εργασιών του Σώματος.

 

Το δεύτερο είναι η απεργία ενός νέου ανθρώπου, φυλακισμένου και καταδικασμένου σε δεκαπέντε χρόνια φυλακής για εγκλήματα ληστείας κλπ., επειδή η Πολιτεία δεν του παραχωρεί άδεια πραγματοποιήσεως Σπουδών σε ΤΕΙ της Χώρας, όπου κατόπιν εξετάσεων επέτυχε, ο οποίος στην ουσία επιδιώκει την ακύρωση της καταδικαστικής ποινής με αιτιολογία την φοίτησή του σε κάποια ανώτερη Σχολή. Καθώς λέγεται, σήμερα ο Πρωθυπουργός θα δεχθή σε ακρόαση ....τον Πατέρα του κατάδικου αυτού νέου!

 

Στο περιθώριο των παραπάνω γεγονότων εφάνηκαν καθαρά μερικά προβλήματα της καθημερινής πραγματικότητος, όπως π.χ. η μεγάλη δημοσιότης, που εδόθη από μερικά ΜΜΕ, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν τα γεγονότα. Στο Studio τους οι υπεύθυνοι Δημοσιογράφοι δεν προσκαλούν κάποια σοβαρά και αξιοσέβαστα πρόσωπα! Προσκαλούν, δυστυχώς, μερικούς περιθωριακούς Τύπους, ικανούς μόνο και μόνο γιά να γίνεται "χαβαλές"!!!!!!!

 

Με τον τρόπο αυτό το Κοινωνικό Σύνολο, όχι μόνον απο προσανατολίζεται από τά μεγάλα και καυτά προβλήματα της ζωής, αλλά και υποβάλλεται, αθελήτως, σε μια πνευματική διαστροφή! Αναγκάζεται δηλ. να αναστέλλει την λειτουργία του εγκεφάλου του καί ως εκ τούτου συνηθίζει να βλέπει τό μαύρο ως άσπρο καί το άσπρο ως μαύρο!

 

Έτσι η Κοινωνία, δηλ. εσείς και εγώ, θεωρούμε πιά πολύ φυσικό το να εισβάλουν μερικά νέα παιδιά-φοιτητές στην Αίθουσα Συνεδριών της Συγκλήτου και με τις φωνασκίες τους να παρεμποδίζουν τις εργασίας του Σώματος, ή να παρεμποδίζουν τήν είσοδο του Πρυτάνεως στην Αίθουσα ή καί, αντιθέτως, να κρατούν τον Πρύτανη ως όμηρο μέσα στην Αίθουσα κλπ. κλπ.

 

Από την άλλη πλευρά σε σημερινή πρωϊνή εκπομπή τηλεοπτικού Σταθμού ακούσαμε τον Δικηγόρο του καταδικασμένου σε δεκαπενταετή φυλάκιση απεργού πείνας νέου να ισχυρίζεται, ότι ο νέος αυτός αξίζει της προστασίας του Κράτους και της συμπαθείας μας, μόνο καί μόνο επειδή σε κάποιο περιστατικό ληστείας, που διέπραξε, ΔΕΝ ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ το όπλο καλάσνικωφ, που είχε μαζί του!!!!!!!!!

 

Με πόνο ψυχής καταγράφουμε τα γεγονότα αυτά, για να πούμε ότι εάν δεν προσέξουμε την νεότητα, εάν δεν προσπαθήσουμε να της δώσουμε Αρχές για τη ζωή της, εάν δηλ. δεν ξαναγυρίσουμες στις αιώνιες Αξίες του "ευσεβώς ζείν", στις Αξίες του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού, τότε η Ελλάδα μας οδηγείται σε αυτοδιάλυση!

 

Σκεφθήτε! Τα πρώτα φαινόμενα παρακμής είναι ήδη μπροστά μας:

 

Στο Κοινοβούλιο ο ένας υβρίζει τόν άλλο με χυδαίες εκφράσεις!

Στο Πανεπιστήμιο βασιλεύει η ασυδοσία!

Στην Κοινωνία ο ένας προσπαθεί να κατασπαράξει τον άλλο!

 

Η αλητεία κυριαρχεί!

 

Η σοβαρότητα δολοφονήθηκε!

Το Πολιτικό Σύστημα έχει οδηγηθή σε πλήρη απαξίωση!

 

Διώξαμε τον Σωτήρα Χριστό από τη ζωή μας!

 

Τώρα πια κυριαρχεί ο Διάβολος στη καθημερινή μας ζωή!

 

Η Ελληνική Κοινωνία δαιμονίζεται!

 

Στην οικογένεια ζούν κάποιοι ξένοι, που τώρα πια είναι αδιάφοροι ο ένας για τον άλλο! Η Οικογένεια δεν είναι πιά ούτε καν ένα Ξενοδοχείο Ύπνου!

 

Στην Εκκλησία βασιλεύει η εκκοσμίκευση!

 

Από τον χριστιανικό Ναό εδραπέτευσε πια η κατάνυξη, η μεταρσίωση της ψυχής! Η αγιοτρόφος χριστιανική λατρεία μας δεν είναι πιά ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ!

Ο χριστιανικός ναός έγινε πια τόπος και τρόπος ματαιοδοξίας και επιδείξεως!

 

Που, λοιπόν, βαδίζουμε; Αυτό αφήνω να το σκεφθήτε εσείς, αγαπητοί μου φίλοι και αναγνώστες αυτού του Blog; Για να σας δώσουμε περισσότερη ώθηση σε ώριμες σκέψεις σας παραθέτουμε εδώ ένα πρόσφατο άρθρο του κ. Βασ. Κόκκινου, τέως Προέδρου του Αρείου Πάγου.

Αίγιον, 8 Δεκεμβρίου 2014

+Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

 

  Η ΕΞΑΧΡΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ, ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Όταν οι φοιτητές γίνονται όργανα πολιτικών κομμάτων, η επιβολή της τάξεως δεν είναι εύκολη.

ΣΤΗΝ ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΤΩΝ σκανδάλων και της διαφθοράς πρωτοστατούν μερικοί πολιτικοί, αναμειχθέντες στα εξοπλιστικά προγράμματα και εμφανίζοντας περιουσιακά στοιχεία μη δικαιολογούμενα από το σύνολο των νομίμων εισοδημάτων τους. Όταν όμως κορυφαίοι της πολιτείας εμφανίζονται βουτηγμένοι στη διαφθορά, η κοινωνία σήπεται. Και η σήψη αυτής επεκτείνεται και σε τομείς όπου η νομιμότητα και η ηθική αποτελούν αυτονόητες προϋποθέσεις της υπάρξεως των θεσμών τους.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος διατιμούσε τους βαθμούς των υπ’ αυτού εξεταζομένων φοιτητών στο ποσό των 200 έως 500 ευρώ, με συνέπεια να τον αποκαλούν οι φοιτητές «ψιλικαντζή», κατέπληξε τους Έλληνες γονείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε θυσίες για να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Ευθύνη, όμως για τα κρούσματα αυτά έχει και η δικαιοσύνη, οι λειτουργοί της οποίας σπανίως εξαντλούν την αυστηρότητά τους σε παρόμοιες πράξεις και επιβάλουν συχνά επιεικείς ποινές.

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ελληνικών πανεπιστημίων υποτίθεται ότι αποτελούν το άνθος της ελληνικής νεότητας. Όταν, όμως, φθάνουν στο σημείο να επιτίθενται κατά των πρυτάνεων προσβλητικώς και ποικιλοτρόπως, αποδεικνύουν ότι στερούνται παιδείας, ήθους και αρετής. Προ ολίγων ετών φοιτητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έκτισαν τον πρύτανη στο γραφείο του, χωρίς να αποβληθούν από όλα τα πανεπιστήμια της χώρας για την πράξη τους.

ΩΣΤΟΣΟ ΟΙ ΔΡΑΣΤΕΣ και οι συνεργοί τους βιντεοσκοπήθηκαν και η σχετική εικόνα δημοσιεύθηκε, όχι μόνον σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα αλλά και σε πολλές εφημερίδες. Κατά συνέπεια είναι δυνατός ο προσδιορισμός αυτών. Πρέπει, επομένως, να κινηθεί η νόμιμη διαδικασία για την πειθαρχική τιμωρία τους και την αποβολή τους από όλα τα πανεπιστήμια. Επίσης πρέπει να διωχθούν ποινικώς για τις αξιόποινες πράξεις τους και να ζητήσει ο κ. αντιπρύτανης δι’ αγωγής του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης δια την έργω προσβολή της τιμής και υπολήψεως του.

Ο ΑΞΙΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ του πανεπιστημίου, κ. Φορτσάκης, αγωνίζεται νυχθημερόν να επιβάλει τάξη στο πανεπιστήμιο. Αλλ’ όταν οι φοιτητές γίνονται όργανα πολιτικών κομμάτων, η επιβολή της τάξεως δεν είναι εύκολη. Εν τούτοις ο κ. Φορτσάκης απεκάλυψε μια σπουδαία προσωπικότητα, πολυδιάστατη, με εξαιρετική παιδεία, μόρφωση και ατσάλινη θέληση. Έχει συνεπώς όλα τα προσόντα για να τιμηθεί από την πολιτεία και με άλλα αξιώματα. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν πάρα πολλές κοινωνικές ομάδες.

Από την συνάντηση του κ. Φορτσάκη με τους φοιτητές
(πηγή:news.in.gr)

ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ, σε όλες τις πολιτικές περιόδους, εξεδήλωναν ευαισθησία για τα εθνικά και κοινωνικά θέματα. Η συνήθεια ορισμένοι τούτων να ακολουθούν ερυθρές σημαίες και να διακηρύσσουν τα κομμουνιστικά συνθήματα επιβλήθηκε βαθμιαίως μετά το 1974 και έφτασε στο αποκορύφωμά της με την ίδρυση και τις διαδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, όμως, αρκετά έχει υποστεί κατά το περελθόν από τους οπαδούς ακραίων ιδεολογιών. Η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την ευταξία και τη νομιμότητα. Ώστε να αντιμετωπισθεί η κρίση που μαστίζει τη χώρα με εθνική σύμπνοια και ομόνοια.
ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΚΙΑΜΑΧΟΥΝ οι πολιτικοί, αλληλοϋβρίζονται και αλληλοκατη-γορούμενοι, προτιμότερο θα ήταν να εξετάσουν πως είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί περισσότερο η ελληνική γη. Αν, για παράδειγμα, δημιουργούσαν στην Πίνδο και άλλα βουνά υδάτινες λίμνες, που θα ήτο δυνατόν να αναπτύξουν την ιχθυοκαλλιέργεια και παραλλήλως να καταστήσουν αρδευτικά και παραγωγικά πολλά εδάφη του κάμπου, θα εξασφαλιζόταν η αύξηση της τροφής των Ελλήνων και η βελτίωση της οικονομικής καταστάσεως της χώρας.

«Πολυτεχνείο 1973: Η μεγαλύτερη πολιτική απάτη του εικοστού αιώνα»!

«Μη φοβάστε την αλήθεια. Τα ψέμματα καταθάλπτουν τους λαούς»
Περικλής Γιαννόπουλος

Χιλιάδες παιδάκια έχουν καταθέσει λουλούδια στην κεφαλή στο Πολυτεχνείο, νομίζοντας ότι
πρόκειται για κάποιον νεκρό της εξέγερσης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για την κεφαλή του καθηγητή Νίκου Σβορώνου, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με τα γεγονότα του 1973.

Το πόρισμα του Αστυνομικού Διευθυντή Γεώργιου Σαμπάνη επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου αποκαλύπτει ότι δεν υπήρξε κανένας νεκρός εντός του Πολυτεχνείου.

Η «Ηλένια Ασημακοπούλου», «το κορίτσι που χάθηκε το βράδυ της σφαγής και την ψάχνει ακόμα το αγόρι της» (όπως χαρακτηριστικά έλεγε η εφημερίδα «Αυγή»), ήταν στην πραγματικότητα μοντέλο σε διαφήμιση σαμπουάν της εταιρίας «Breck».

Το κεντρικό νόημα, όσων μαθαίνουν τα Ελληνόπουλα από την τρυφερή τους ακόμα ηλικία, στις σχολικές γιορτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, φρόντισε για αυτό, θεσπίζοντας την γιορτή και, μάλιστα, τιμώντας την, αν όχι περισσότερο, τουλάχιστον ισάξια με τις άλλες δύο εθνικές μας γιορτές.

Η πραγματικότητα βεβαίως είναι εντελώς διαφορετική: Κατ’ αρχήν, η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ανέτρεψε καμμία χούντα! Σκοπίμως κατά την γνώμη μου (κι όχι μόνο την δική μου) αποσιωπείται, ότι η χώρα μετά από την παραίτηση των Απριλιανών, τον Οκτώβριο του 1973, είχε πολιτική υπηρεσιακή κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον αείμνηστο Σπύρο Μαρκεζίνη, που μοναδικό σκοπό της είχε να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, άρα επαναφορά της δημοκρατίας. 

Αυτό που πέτυχε στην ουσία η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ήταν να ανατραπεί η υπηρεσιακή κυβέρνηση μια εβδομάδα αργότερα (25 Νοεμβρίου) από τον ταξίαρχο Ιωαννίδη και να εγκαθιδρυθεί μια δεύτερη δικτατορία που κράτησε 8 ακόμα μήνες! 

Ψεύδος πρώτο, λοιπόν. 

 Και δεν αποτελεί τιμή για το μεταπολιτευτικό πολιτικό μας σύστημα, να στηρίζεται σε ψεύδη για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του.

Υπάρχει όμως και δεύτερο, μεγαλύτερο, ψεύδος στην ιστορία, το οποίο φέρει τον τίτλο: «Νεκροί του Πολυτεχνείου»! 

Επειδή η Ιστορία είναι πάρα πολύ δύσκολη, όσον αφορά στα πραγματικά γεγονότα, θα πρέπει ο καθένας ο οποίος εκφράζει γνώμη και θέση πάνω σε αυτά, να παραθέτει και κάποια αντικειμενικά στοιχεία ως απόδειξη των ισχυρισμών του. Εγώ θα παραθέσω μερικά:

Πρώτον: Πόρισμα Τσεβά (κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο). Ένα από τα πρώτα «μελήματα» της κυβερνήσεως Καραμανλή, ήταν να διερευνήσει την υπόθεση Πολυτεχνείου. Τον Σεπτέμβριο του 1974, αναθέτει στον γνωστό σε όλους μας εισαγγελέα Τσεβά, να συντάξει ένα πόρισμα, σχετικό με τα γεγονότα. Τα αποτελέσματα του Πορίσματος παραδίδονται στις 14 Οκτωβρίου 1974. 

Αφού χωρίζει τους νεκρούς σε 4 κατηγορίες (ούτε ένας νεκρός εντός του Πολυτεχνείου), καταλήγει: «Ονόματα νεκρών 46 και 59, αντιστοίχως, περιήλθαν εις χείρας μου και απετέλεσαν αντικείμενον ειδικής, επισταμένης και αγωνιώδους ερεύνης. 

Αμφότεροι εκυκλοφόρησαν το πρώτον εις την αλλοδαπήν και ο εις εξ αυτών επιμέλεια πολλών γνωστών Ελλήνων, εις το εξωτερικόν κατά την εποχήν της Δικτατορίας ευρισκομένων. 

Είναι αμφότεροι ελλιπείς κατά τα στοιχεία των και η επ’ αυτών έρευνα εις ουδέν το συγκεκριμένον απέληξε ... Παραμένει βεβαίως πάντοτε το ερώτημα: Τι εγένοντο τα πτώματα των νεκρών τούτων και διατί οι οικείοι των εξακολουθητικώς σιωπούν;» 

Δε νομίζω ότι χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός.

Δεύτερον: Πόρισμα Σαμπάνη (κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο). Επειδή έως το 1981, παρά τις φιλοτιμότατες προσπάθειες της «Δεξιάς», δεν κατέστη δυνατόν να «αποκατασταθούν» οι «νεκροί του Πολυτεχνείου», η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου επαναφέρει το θέμα, αναθέτοντας στον Αστυνομικό Διευθυντή Γεώργιο Σαμπάνη να τους «αποκαταστήσει». 

Να σημειωθεί εδώ προς άρση τυχόν υποκειμενικότητας, ότι ο κ. Σαμπάνης είχε διωχθεί από το Απριλιανό καθεστώς και επαναφερθεί στο σώμα μετά την Μεταπολίτευση. 

Το πόρισμα του Αστυνομικού Διευθυντή πραγματικός καταπέλτης εναντίον του ψεύδους:
Κανένας νεκρός εντός του Πολυτεχνείου! 12 νεκροί εκτός του Πολυτεχνείου χωρίς να αποδεικνύεται η σχέση τους με την εξέγερση. 

Δώδεκα άτυχοι συμπατριώτες μας που έχασαν την ζωή τους την ταραγμένη εκείνη περίοδο. Που να ήξεραν ότι ο θάνατός τους θα ηρωοποιούσε κι άλλους χωρίς να το αξίζουν, μόνο κι μόνο για να αποκτήσουν κάποιοι «αντιστασιακά εύσημα» και να χτίσουν πολιτικές καριέρες! 

Όπως προκύπτει από τον λεπτομερέστατο πίνακα, ο αριθμός των νεκρών, η ταυτότητά τους, αλλά και ο τρόπος και τόπος του θανάτου τους, δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με αυτά που «διδαχθήκαμε» επιμόνως, όσοι είχαμε την ατυχία να φοιτούμε στο σχολείο την δεκαετία του ‘80! 

Να θυμίσω εδώ, ότι ο αριθμός των «νεκρών του Πολυτεχνείου» ανεβοκατέβαινε κάθε σχολική χρονιά, ανάλογα με τις διαθέσεις του πολιτικού κατεστημένου.

Τρίτον: Αναφορά Συγκλήτου Πολυτεχνείου (κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο). Με την υπ’ αριθμόν 33437 αναφορά της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβά, κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο. Ο ίδιος ο πρύτανης του Πολυτεχνείου κατά τα γεγονότα Κ. Κονοφάγος κατέθεσε ως μάρτυς στις 20/1/1975, στο πενταμελές Εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του «Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου» (1982), με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο.
Νομίζω ότι τα προηγούμενα τρία παραδείγματα είναι τρανταχτές αποδείξεις για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Δυστυχώς, το μεταπολιτευτικό πολιτικό μας σύστημα, στηρίχθηκε πάνω σε τέτοια ψεύδη επιχειρώντας να φτιάξει τους ήρωες του με σκοπό να εδραιωθεί. Κι επειδή ακριβώς δεν είναι το μοναδικό, βλέπουμε όλοι σήμερα τα αποτελέσματά του. Μια ματιά στις καριέρες των «αντιστασιακών φοιτητών» πείθει και τον πιο δύσπιστο.

Ας δούμε και την γνώμη του ΚΚΕ (την τότε γνώμη βεβαίως), μια και αποτελεί έναν από τους βασικούς υποστηρικτές και τιμώντες της επετείου: «Παρά τις αφηνιασμένες προσπάθειες της χουντικής ΚΥΠ και των πληρωμένων πρακτόρων της να διαστρέψουν την πορεία και το περιεχόμενο της εξέγερσης, καταγγέλλουμε την προσχεδιασμένη εισβολή στο χώρο του Πολυτεχνείου την Τετάρτη, 14 του Νοέμβρη, 350 περίπου οργανωμένων πρακτόρων της ΚΥΠ [...] με σκοπό να προβάλλουν με κάθε μέσο τραμπουκισμού και προβοκάτσιας γελοία και αναρχικά συνθήματα που δεν εκφράζανε την στιγμή και τις συγκεκριμένες δυνάμεις».
Φοιτητικό φυλλάδιο του ΚΚΕ «Πανσπουδαστική», τεύχος 8, Φεβρουάριος, 1974. Κατά την γνώμη τους, δηλαδή, η ΚΥΠ ευθύνεται για την εξέγερση. Διαψεύσθηκε αργότερα, αλλά είναι γνωστές «μανούλες» στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης οι κομμουνιστές, όταν τους συμφέρει!



Χαρακτηριστικότατο περιστατικό για το γελοίο της υποθέσεως «νεκροί του Πολυτεχνείου» αποτελεί η υπόθεση της «Ηλένιας» (κυκλοφορεί ελεύθερα στο Διαδίκτυο). Απεκαλύφθη, όμως, νωρίς το ψεύδος, δείχνοντας έτσι την βιασύνη του πολιτικού κόσμου της Μεταπολίτευσης, να εφεύρει τους ήρωες του. Η Νεοζηλανδή Νάνσι Κρίντλαντ όμως τους πήρε χαμπάρι έγκαιρα. Το γνωστό τότε φωτομοντέλο της φωτογραφίας, παρουσιάστηκε ως νεκρή φοιτήτρια του Πολυτεχνείου από τον Γιάννη Ηλιόπουλο, μαθητή της Ηλεκτρονικής σχολής ισχυριζόμενος ότι ήταν το κορίτσι του και λεγόταν «Ηλένια». Η απάτη αποκαλύφθηκε σύντομα και ο νεαρός τιμωρήθηκε με 8μηνη φυλάκιση. Βέβαια το πολιτικό κατεστημένο είχε προλάβει να τιμήσει την «νεκρή φοιτήτρια» μιας και το όνομά της εκφωνήθηκε πρώτο στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου και είχε ακόμα την τύχη να της κατατεθεί στεφάνι από την δακρύζουσα και γονυκλινή σύζυγο του τότε προέδρου της Δημοκρατίας, Ιωάννα Τσάτσου. Έτσι «στο πόδι» έστηναν το Μύθο του Πολυτεχνείου.

Βέβαια αυτά, θάφτηκαν στο χρονοντούλαπο ώστε να εξυπηρετηθούν οι σκοποί, που ανέφερα προηγουμένως και αποτελούν την προσωπική μου και όχι μόνο, εκτίμηση. Όπως και οι συντάξεις για τις οικογένειες των «θυμάτων» του Πολυτεχνείου, που πρόσφερε γενναιόδωρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διά του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με διαταγή του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων κ. Μαγκάκη. Ακόμα περιμένουν τους ανύπαρκτους δικαιούχους τους.

ΕΧΕΙ ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΘΕΙ Η ΑΓΚΥΡΑ... Νέα επεισόδιο στη Κω: Η τουρκική Ακτοφυλακή επιτέθηκε σε σκάφος του Λιμενικού

Επεισόδιο εντός των Ελληνικών Χωρικών Υδάτων ανοικτά της Κω είχαμε χθες το απόγευμα στις 15.00, σύμφωνα με πληροφορίες από το ΓΕΕΘΑ.

Τουρκικά καταδιωκτικά σκάφη της Ακτοφυλακής αφού απώθησαν ελληνικά αλιευτικά σκάφη στην συνέχεια επιτέθηκαν με επικίνδυνους ελιγμούς κατά περιπολικού σκάφους της Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Το ελληνικό περιπολικό αφού γλίτωσε τον εμβολισμό τουλάχιστον τρεις φορές αποχώρησε μετά από είκοσι λεπτά μαζί με τα ελληνικά αλιευτικά σκάφη.

Το επεισόδιο συνέβη στην περιοχή Τσατάλ Αντά και Τοπάν Αντά, απέναντι από το Τουργκουτρέις και βάσει των όσων ισχυρίστηκαν οι Τούρκοι σε επικοινωνία με το σκάφος της Ακτοφυλακής "Τα ελληνικά ελιευτικά και το περιπολικό βρισκόντουσαν εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων και παρενόχλησαν Τούρκους ψαράδες".

Πλοία του Πολεμικού Ναυτικού δεν εμφανίστηκαν στην περιοχή στο πλαίσιο της "μη κλιμάκωσης" που έχει χαράξει το ΓΕΕΘΑ κατόπιν εντολών της πολιτικής ηγεσίας.

Οι Ελληνες ψαράδες, πάντως αποφεύγουν πλέον να ψαρεύουν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων φοβούμενοι την τουρκική αντίδραση...